Szybka odpowiedź
- Pokolenie stało się tanie. Własność nie.
- Rozliczanie godzinowe obejmuje teraz najszybszą część pracy.
- Koszty zależą od przeglądu, testów i kolejnych lat.
- Niesfinansowana obietnica wsparcia nie jest obietnicą.
- Teraz wyceniamy odpowiedzialność, nie czas.
3 września OpenAI wypuściło GPT-6 Astra. W chwili pisania tego tekstu wdrożenie jest wciąż w fazie testów, więc większość osób jeszcze go nie używała. Taki jest mniej więcej obecny rytm. Co kilka miesięcy sufit się przesuwa, a to, co było trudne w marcu, we wrześniu staje się normalne.
Przestało mnie to dziwić. Nie przestałem myśleć o mniejszym pytaniu, które stawało się trudniejsze za każdym razem, gdy sufit się poruszał.
Jeśli maszyna potrafi wykonać więcej zadań w budynku, za co dokładnie będę pobierać opłatę?
Dlaczego godzina przestała cokolwiek mierzyć?
Kilka miesięcy temu siedziałem nad zadaniem, którego wykonanie zajęło mi około godziny, zastanawiając się, co umieścić na fakturze.
Godzina była dokładna. Była też niemal bez znaczenia. Ta godzina obejmowała najszybszą, najtańszą i najmniej ryzykowną część tego, co uzgodniliśmy. Wszystko, co ważne, znajdowało się po jej drugiej stronie: prawidłowe odczytanie danych wyjściowych, przetestowanie ścieżek, o które nikt nie prosił, bezpieczne wdrożenie i zapewnienie dostępności przez kolejne trzy lata, gdy coś się w nich poruszy.
Pobieranie opłaty za godzinę oznaczało pobieranie największej opłaty za część, która stała się prawie darmowa, a najmniejszej za część, która niosła ze sobą całe ryzyko. Oznaczało to również, że zostaliśmy nagrodzeni za powolność. Nie mogłem tego uzasadnić przed klientem i nie mogłem tego uzasadnić przed sobą.

Dlaczego wycenia się właśnie odpowiedzialność?
Pisaliśmy już obszernie o tym, co dzieje się po tym, jak aplikacja z kodem Vibe trafi do prawdziwych użytkowników , w tym o udokumentowanych incydentach, w których brakującym elementem nie było narzędzie, ale osoba odpowiedzialna za to, co zostało wysłane. Nie będę powtarzał tego argumentu.
Ten fragment nie odpowiedział na pytanie natury komercyjnej, które się za nim kryje. Jeśli rozliczalność jest czymś rzadkim, musi się gdzieś znaleźć na fakturze. W przeciwnym razie jest to obietnica, której nikt nie sfinansował, a obietnice, których nikt nie sfinansował, mają tendencję do cichego słabnięcia dokładnie w momencie, gdy są potrzebne.
Stawka godzinowa nie może dawać takiej gwarancji. Odzwierciedla ona, jak długo ktoś pracował nad problemem, co w 2026 roku niewiele mówi o tym, ile ryzyka poniósł w Twoim imieniu.
Co tak naprawdę kupują teraz klienci?
Możliwości zostały rozproszone. Każda firma w Bangalore, Calicut i Chicago sięga teraz po mniej więcej te same narzędzia. Nikt nie wygra przetargu w 2026 roku, twierdząc, że jest szybszym inżynierem.
To, czego nie udało się zrealizować, to obietnica. Ktoś musi powiedzieć: to jest nasze, będziemy to utrzymywać i oto, kto to odbierze. To nie jest twierdzenie techniczne. To zobowiązanie, a zobowiązania kosztują pieniądze w sposób, w jaki nie kosztują już naciśnięcia klawiszy.
Ja też zauważam podział w rozmowach. Niektórzy ludzie, z którymi rozmawiam, są zachwyceni, jak bardzo wszystko się przyspieszyło. Inni, zazwyczaj ci, którzy zajmują się oprogramowaniem od kilku lat, zadają spokojniejsze pytania. Kto to sprawdził? Co się stanie, gdy się zepsuje? Kto zostanie, gdy osoba, która to zainicjowała, odejdzie.
Obie reakcje są uzasadnione. Po prostu różnią się horyzontem czasowym.
Co właściwie zmieniliśmy?
Przeszliśmy od rozliczania godzin do wyceny zadania i odpowiedzialności z nim związanej.
Ta zmiana nie była komfortowa. Wyjaśnienie, że za zadanie trwające godzinę obowiązuje cena niezwiązana z godziną, wymaga dłuższej rozmowy niż wysłanie faktury. Niektóre z tych rozmów kończyły się niepowodzeniem, zanim w końcu się powiodły. Kilku klientów chciało starego modelu i rozumiałem dlaczego.
To, co ją usprawiedliwiało, to precyzyjne określenie, co obejmuje cena. Nie nakład pracy. Zakres. Kto sprawdza kod przed scaleniem, kto jest wymieniony w projekcie, co dzieje się w sobotni wieczór, jak długo pozostajemy odpowiedzialni po dostarczeniu.

Nie wiesz, ile będzie kosztować Twoje oprogramowanie po pierwszym roku?
Prześlij mi repozytorium i datę jego uruchomienia. Powiem ci, co moim zdaniem jest potrzebne i czy jesteśmy odpowiednimi osobami do tego. Jeśli nie, dam ci znać.
Jak ustalić cenę czegoś, czego nie można zaplanować?
To jest właśnie trudność praktyczna i powód, dla którego ustalanie cen godzinowych nie sprawdza się również w przypadku wsparcia technicznego.
Praca, która utrzymuje oprogramowanie przy życiu, nie jest z góry ustalona. Pojawia się, gdy zdecyduje platforma, gdy zdecyduje organ regulacyjny lub gdy ktoś odkryje lukę w zabezpieczeniach biblioteki, którą wdrożyłeś dwa lata temu. Nie da się tego przewidzieć z wyprzedzeniem, ponieważ nie masz na to żadnego wpływu.
Krótka lista rzeczy, których nikt nie planuje:
- Zależności i dryf SDK, w tym wycofywanie, którego nikt nie wybrał
- Zmiany w wymaganiach dotyczących platformy w Google Play Console i App Store
- Ruch regulacyjny, który w Indiach oznacza wprowadzenie zasad tokenizacji RBI i ustawy DPDP z przypisanymi terminami
- Przegląd bezpieczeństwa wygenerowanego kodu, zwłaszcza w kontekście optymalizacji modeli pod kątem pracy, a nie walidacji danych wejściowych
- Pisemne rozumowanie, dzięki któremu kolejny inżynier dziedziczy kontekst zamiast archeologii
- Osoba, która odbiera
Nie da się wycenić godzin na podstawie tej listy. Można wycenić zakres ubezpieczenia: zobowiązanie, że w momencie wystąpienia któregokolwiek z nich, ktoś już jest odpowiedzialny i ma już zapłacone za opiekę.

Który model cenowy jest obecnie odpowiedni?
Zadają mi to założyciele, którzy nie tyle starają się oszczędzać, co zrozumieć, co kupują. Zasługuje to na prostą odpowiedź, w tym na wskazanie, gdzie nasz model nie pasuje.
| Model | Gdzie to nadal działa | Gdzie się rozpada w 2026 roku |
| Po godzinach | Odkrycia, praca doradcza, zakres, który wciąż jest niejasny | Wszystko wspomagane przez sztuczną inteligencję. Szybkość zmniejsza fakturę, a ryzyko pozostaje stałe. |
| Stała cena za projekt | Ścisły zakres, jednorazowa dostawa, nie oczekuje się żadnych zmian | Własność kończy się wraz z przekazaniem, więc nikt nie sfinansował czternastego miesiąca |
| Zadanie plus okres posiadania | Zdefiniowane produkty końcowe, za które ktoś pozostaje później odpowiedzialny | Wymaga szczerej rozmowy o zakresie, której klient może nie chcieć pierwszego dnia |
| Stały opiekun | Systemy na żywo, sektory regulowane, wszystko zintegrowane z innym oprogramowaniem | Wygląda drogo, dopóki nie nadejdzie tydzień, w którym nie będzie |
Używamy trzeciego i czwartego. Nie dlatego, że są sprytne, ale dlatego, że tylko w tych dwóch nasza zachęta i zachęta klienta wskazują na to samo. W modelu godzinowym zarabiamy więcej, działając wolniej. W modelu stałej ceny zarabiamy więcej, znikając przy przekazaniu. Żaden z tych modeli nie jest relacją, w której chciałbym trwać trzy lata.
Pułapka stałej ceny zasługuje na nazwanie, ponieważ to właśnie w nią najczęściej wpadają kupujący. Stała oferta cenowa wydaje się bezpieczna. Ogranicza ona kwotę na stronie. Zazwyczaj nie wspomina o tym, co stanie się w ósmym miesiącu, co oznacza, że odpowiedź pojawia się później, w formie osobnych negocjacji, w momencie, gdy nie masz już żadnej dźwigni, a system jest zepsuty.
Co zrobiliśmy źle w pierwszym roku
Wolałbym to zapisać, niż pozwolić komuś dowiedzieć się tego na spotkaniu.
Pierwsza wersja naszego cennika była zbyt ogólnikowa. Wyceniliśmy zadanie i wspomnieliśmy, że wsparcie jest wliczone w cenę, nie precyzując, jak długo i co „w cenie”. To nie jest model. To nadzieja, która rozpadła się, gdy po raz pierwszy klient i ja nie zgadzaliśmy się co do tego, czy coś należy uznać za poprawkę, czy za nową funkcję. Oboje mieliśmy rację, ponieważ nic nie zostało spisane.
Drugim błędem było złe wyjaśnienie zmiany. Kierowałem się naszym rozumowaniem, a nie tym, co klient faktycznie otrzymuje. Nikt nie wierzy w twoją wewnętrzną logikę. Kupują określone zobowiązanie do reakcji, konkretnego inżyniera i jasno określone granice tego, co jest objęte.
Trzecim powodem było niedocenienie, jak bardzo niezręczna będzie rozmowa. Niektórzy klienci słyszeli: „Pobieramy więcej za mniej pracy”, co jest uczciwą interpretacją źle wyjaśnionej faktury. To była moja wina, a nie ich.
To, co pomogło, to ustalenie granic. Które prace są objęte, które są wyceniane osobno, jak długo pozostajemy odpowiedzialni i z kim się skontaktować. Kiedy to zostało spisane, sprzeciwy praktycznie ustały, ponieważ spór nigdy tak naprawdę nie dotyczył ceny.
Dlaczego przestaliśmy gonić za kompilacjami aplikacji
Do tego właśnie doprowadził mnie ten tok myślenia, choć dotarcie do tego zajęło mi więcej czasu, niż samo pisanie.
Jeśli każdy potrafi stworzyć aplikację, to jej tworzenie nie jest biznesem wartym obrony. Warte obrony jest oprogramowanie, na którym firma faktycznie działa. Systemy, które łączą się ze sobą, przesyłają dane między działami, wytrzymują audyty i działają latami, nawet gdy nikt na nie nie patrzy.
To zmieniło nasze podejście do własnej pracy. Mniej o tworzeniu kolejnej aplikacji, a bardziej o oprogramowaniu jako części funkcjonowania firmy : przepływach pracy, integracjach, pulpitach nawigacyjnych, mało efektownej i obciążającej hydrauliki operacyjnej.
Wewnętrznie opisujemy ten kierunek jako ekosystemy oprogramowania operacyjnego oparte na sztucznej inteligencji dla rynków wschodzących. To określenie pojawiło się po podjęciu decyzji, a nie przed nią. Najpierw zauważyliśmy, że nasza najcenniejsza praca nigdy nie polegała na tym, że kod, który napisaliśmy najszybciej, był dla nas najcenniejszy.
O co powinieneś zapytać partnera ds. rozwoju?
Niezależnie od tego, czy zdecydujesz się z nami współpracować, czy nie, warto zadać te pytania każdemu w tym roku.
- Jaki procent z tego będzie generowany przez sztuczną inteligencję i kto będzie to weryfikował przed połączeniem?
- Czy Twój zespół może wyjaśnić wynik bez otwierania narzędzia?
- Kto jest wyznaczonym właścicielem technicznym mojego projektu?
- Kto reaguje, gdy coś się zepsuje poza godzinami pracy i jak szybko?
- Gdzie będzie przechowywane repozytorium, jeśli przestaniemy ze sobą współpracować?
- Jak radzisz sobie z tajemnicami i kto ma do nich dostęp?
- Jak często wprowadzasz poprawki dla zależności?
- Czy kiedykolwiek przeszedłeś kontrolę bezpieczeństwa klienta?
Partner, który bez skrępowania odpowie na wszystkie osiem pytań, mówi ci coś, czego nie da się powiedzieć żadnym oświadczynom.
Najczęstsze błędy popełniane przez kupujących w 2026 roku
Pięć wzorców i ich rzeczywisty koszt.
| Błąd | Dlaczego to Cię kosztuje |
| Porównanie stawek godzinowych | Najniższa stawka często oznacza obecnie najwięcej wygenerowanego i najmniej sprawdzonego kodu. Optymalizujesz niewłaściwą wartość. |
| Założenie wygenerowanych środków jest sprawdzane | Dwie różne czynności, wykonywane przez różne osoby. Tylko jedna z nich jest szybka. |
| Przyjmowanie kolejki biletowej jako odpowiedzialności | Kolejka rozprasza brak własności zamiast ją zapewniać. |
| Traktowanie wsparcia jako fazy następującej po rzeczywistej pracy | Wsparcie to obszar, w którym oprogramowanie albo zarabia pieniądze, albo po cichu przestaje. |
| Pozostawienie przekazania na koniec | Zapytaj o własność repozytorium i przeniesienie uprawnień podczas podpisywania, a nie przy pożegnaniu. |
Jaka więc jest szczera odpowiedź?
Jeśli maszyna może zbudować więcej, własność ma większe znaczenie, a nie mniejsze. Zdolność bez odpowiedzialności to po prostu szybszy sposób na stworzenie czegoś, za co nikt nie może odpowiadać.
Wolałbym być firmą, do której ktoś dzwoni o jedenastej w nocy, niż firmą z najbardziej imponującym zapleczem narzędzi. Narzędzia są teraz wszędzie takie same. Osoba, która odbiera, już nie, i za to właśnie warto zapłacić.
FAQ
Kto ponosi prawną odpowiedzialność za błąd w kodzie wygenerowanym przez sztuczną inteligencję?
Odpowiedzialność spoczywa na osobie, która zawarła umowę na dostarczenie i utrzymanie oprogramowania, a nie na narzędziu, które je wytworzyło. Dostawcy sztucznej inteligencji często wyłączają wygenerowane dane wyjściowe z zakresu odszkodowania. Sprawdź swoją umowę deweloperską, aby dowiedzieć się, kto ponosi odpowiedzialność za wady i jak długo po dostarczeniu oprogramowania.
Czy oprogramowanie nadal powinno być wyceniane na godziny?
Rozliczanie godzinowe miało sens, gdy czas i wydajność były ściśle powiązane. Dzięki wsparciu sztucznej inteligencji generowanie jest szybkie, a przegląd, testowanie i długoterminowe wsparcie już nie. Rozliczanie godzinowe obecnie wiąże się z naliczaniem największej opłaty za najtańszą część pracy, a najmniejszej za ryzyko.
Czy programowanie w cenach stałych jest lepsze od programowania godzinowego?
Stała cena rozwiązuje niewłaściwy problem. Ogranicza ona kwotę, którą płacisz za dostawę, a następnie pozostawia własność bez finansowania od pierwszego dnia. Istotne pytanie nie dotyczy stałej stawki godzinowej, ale tego, czy umowa określa, kto jest odpowiedzialny po przekazaniu i przez jaki czas.
Czy wykorzystanie sztucznej inteligencji sprawia, że klienci ponoszą niższe koszty rozwoju?
Czasami na etapie budowy. Rzadko na całkowity koszt posiadania. Oszczędności pojawiają się już na etapie produkcji i znikają podczas przeglądu, prac zabezpieczających i konserwacji. Zapytaj dostawcę, co obejmuje jego cena po dostawie, a nie tylko to, co obejmuje przed dostawą.
Jak ocenić firmę programistyczną wykorzystującą sztuczną inteligencję?
Zapytaj, jaka część Twojej bazy kodu zostanie wygenerowana, kto ją sprawdza przed scaleniem i czy ich inżynierowie mogą wyjaśnić wynik bez użycia narzędzia. Następnie zapytaj, kto jest zaangażowany w Twój projekt i jakie jest zobowiązanie do reagowania, gdy coś się zepsuje.
Dlaczego aplikacje przestają działać, skoro nikt nie zmienił ich kodu?
Środowisko pod nimi ulega zmianom. Wersje systemów operacyjnych, wycofywanie pakietów SDK, wygasłe certyfikaty, zmiany cen API i migracje bramek płatniczych – wszystko to powoduje awarię działającego oprogramowania. Kod pozostał nieruchomy, podczas gdy wszystko wokół niego się poruszało.
Dzięki za opinie!
Rozpocznij dyskusję
Masz pytania lub doświadczenia, którymi chcesz się podzielić? Nasz zespół czyta i odpowiada.





